خاطرات من و باسی

اینجا روزها خیلی سریع می گذره.سالی که گذشت روی هم رفته برای ما سال خوبی رود خدا رو شکر.

دو تا از مهمتیرن اهدافم داشتن یه شغل تمام وقت خوب و گرفتن گواهینامه بود که به هر دوش رسیدم به لطف خدای مهربون.ولی می دونم سال نسیتا سختی رو در پیش داریم.امیدوارم خدای مهربون کمکمون کنه که از پس سختی های پیش رو بر بیایم.

چند وقتی بود یکی از چراغ کوچیک های جلوهای ماشین سوخته بود.این شنبه با باسی رفتیم Canadian tire که عوضش کنیم.ولی نمی دونم چی شد از قسمت دوچرخه ها سر دراوردیم.یکسال یمی شد که دوچرخاه های مختلفی رو دیده بودیم و هر دفعه دنبال یه فرصت مناسب بودیم که بخریم.خلاصه دیروز تثمیم گرفتیم دو تا دوچرخه بگیریم.شهر ریجموند به خاطر اینکه مسطحه خیلی برای دوچرخه سواری مناسبه .خلاصه دوچرخه ها رو که خریدیم تو این فکر بودیم حالا جچوری ببریمشون خونه با ماشینمون.گفتیم بریم براشون Bike Rack بخریم.این وسیله به چشت ماشین سوار می شه و دوچره رو روش می ذارن.خلاصه دیدیم که کمتر از ۱۰۰ دلار پیدا نمی شه.این بود که از خیرش گذشتیم و تصمیم گرفتیم ماشین رو بیاریم بذاریم خونه با اتوبوس برگردیم و دوچرخه ها رو تحویل بگیریم.

خلاصه با اتوبوس برگشتیم فروشگاه و دوچرخه ها رو تحویل گرفتیم و نزدیک ۴ کیلومتر دوچرخه سواری کردیم.هوا هم حدود ۵-۶ درحه بود و یکم باد می زد ولی خیلی عالی بود.اینم عیدی ما به خودمون بود .متاسفانه ما خیلی تنبلیم تو ورزش شاید این انگیزه ای بشه که یکم ورزش کنیم.

اخر هفته دیگه هم با دوستامون یه ویلا اجاره کردیم در اطراف شهر و قراره شنبه یک شنبه رو اونجا دور هم بگذرونیم.این می شه گفت اولین مسافرت کوتاه مدتمونه از زمان اومدن به کانادا.

راستی نیمه راه سیتی زن شدن رو گذروندیم و به همین زودی ۱.۵ سال شدیم.

امیدوارم شما دوستان عزیز روزهای خوبی رو در سال ۹۱ در پیش رو داشته باشید.به خدای مهربون می سپرمتون.