امروز يه روز به يادموندني براي من خواهد بود .بعد از ۷ سال و ۶ ماه و ۲۵ روز نامه استعفامو مي خوام بزنم.از امروز بايد خودمو براي ۳۰ روز پرتلاطم اماده كنم.ولي اين تصميم يه كه گرفتم.اميدوارم هيچوقت از اين تصميم پشيمون نشم.

هفته گذشته بعد از حدود يكماه و نيم از انجام مديكال يكي از همكارام نامه پاسپورت ريكوئسش با پست عادي رسيد دستش.۳۰ روز از تاريخ نامه بهش مهلت داده بودن كه ۲۰ روزش گذشته بود.از طرفي ازش سوءپيشينه بروز شده هم خواستن.حالا بايد بدوئه سوءپيشينه بگيره و بده ترجمه و با اولين پرواز خودشو برسونه دمشق.اين گفتم كه بدونين هميشه با ايميل خبر نمي دن يا اگرم دادن به دست اين دوست ما ايميلي نرسيده و با پست عادي براش نامه زدن.

هنوز كه نه ويزاي كانادا خورده تو پاسمون نه امريكا ،در تقابل شديدي براي تصميم گيري بين امريكا و كانادا هستيم.همه توصيه مي كنن جوري برنامه ريزي كنين كه تا حد امكان اول ويزاي كانادا بخوره تو پاسپورتتون بعد ويزاي امريكا.

امريكا و كانادا هر كدوم يه سري ويژگي داره و يه سري مسائل خاص خودش.ماهم يه سرمايه محدودي داريم كه مي تونيم با خودمون ببريم و نمي تونيم مدت زيادي رو صرف گشت و گذار بين شهرهاي مورد علاقه مون تو اين دو كشور بكنيم و بايد خيلي سريع تصميم بگيريم.قبلا كه امريكايي در كار نبود تصميم داشتيم از مونترال بريم ونكوور .اونجا عليرغم گروني و موقعيت هاي محدود شغلي اين شهر دوستان خوبي داشتيم (و داريم)و اب و هواشو نسبت به جاهاي ديگه كانادا ترجيح مي داديم.ولي با مطرح شدن بحث امريكا ،ايالت مورد علاقمون يعني ايالت كاليفرنيا هم به دامنه وارد شده و تصميم گيري رو سخت كرده.دوستان توصيه مي كنن اگه به دنبال پيشرفت هستيد و هيجان بياين امريكا و اگه زندگي ارومي رو ترجيح مي ديد بياين كانادا.اميدوارم بتونيم بهترين تصميمو بگيريم.

ماه اوريل ماه پر فعاليتي براي صدور مديكالاي بچه هاي كبك بود.همونطور كه تو جدول مي بينين اكثر اونايي كه تا ماه ژوئن ۲۰۰۹ فايل نامبر گرفته بودن ازشون اپديت مدارك خواستن يامستقيما مديكالشون اومده.اميدوارم با همين سرعت پيش بره.

موفق باشيد

پینوشت:با رییسم بعد ناهار صحبت کردم.بهش گفتم که نامه خاتمه کارمو اماده کردم و می خوام بزنم.جا خورد وگفت از کی؟گفتم از ۲۶ خرداد دیگه نمی ام.جا خورد و گفت جدی ؟فکراتو کردی؟علتش چیه؟گفتم این اواخر دچار مشکلات جسمی زیادی شدم.یه مدت می خوام استراحت کنم بعدش برم تو فیلد رشته خودم کار کنم.گفت می دونم خیلی تحت فشار و استرسی چرا جابجا نمی شی؟بیا تو واحد ما پستتو می گیرم و می شی یه کارشناس ساده.مدیر هم دیگهه دست از حساسیت روی تو بر می داره.گفتم شما که مدیرو می شناسین.اصلا امکان جابجایی نیست.از طرفی من تصمیممو گرفتم می خوام بر دنبال برنامه های زندگی خودم.می خوام پذیرش بگیرم برای ادامه تحصیل و قصدم موندن تو شرکت نیست.می خوام کارامو جور کنم و برم.گفت حق داری تو کاملا جای پیشرفت داری.حالا تا پنج شنبه خوب فکراتو بکن با خانواده مشورت کن و اگه تصمیمت همین بود بهم بگو.گفتم از عید دارم روی این مساله فکر می کنم.دیگه وقتشه تصمیمو برای زندگیم بگیرم.نمی تونم دست روی دست بذارم و فرصتهامو از دست بدم.گفت به نظرت کی می تونه بعد از تو این واحدو اداره کنه؟بچه های خودت که ضعیفن.از واحد اقای ... نظرت در مورد اقای ... یا خانم ... چیه؟گفتم هر دو خون .من برای این واحد زحمت کشیدم و دوست دارم دست کسی بسپرم که بتونه بخوبی از پسش بر بیاد.گفت پس من فعلا به مدیر چیزی نمی گم تا خودت تا اخر هفته تصمیمتو نهایی کنی و نامه تو بزنی.گفتم باشه.

یه خان از هفت خان استعفا رو رفتم.خدای مهربون بقیشو هم کمکم کن .دوست دارم با کمترین تنش و مشکل از شرکتی که ۷ سال از بهترین روزای عمرمو توش گذروندم(۲۲ سالگی تا ۲۹ سالگی) بیام بیرون.

 پینوشت ۲:این ایمیل قشنگو از یکی از دوستام دریافت کردم.واقعا ارزش خوندن و به کار بستنو داره:

*وقتی به شدت عصبانی شدی دستهایت را در جیبهایت بگذار.  

* یادت باشد بهترین رابطه میان تو و همسرت زمانی است که میزان عشق و علاقه تان به هم بیش از میزان نیازتان به یکدیگر باشد. 

* مهم نیست چه سنی داری هنگام سلام کردن مادرت را در آغوش بگیر.

* اگر کسی تو را پشت خط گذاشت تا به تلفن دیگری پاسخ دهد تلفن را قطع کن. 

* هیچوقت به کسی که غم سنگینی دارد نگو " می دانم چه حالی داری " چون در واقع نمی دانی . 

* یادت باشد گاهی اوقات بدست نیاوردن آنچه می خواهی نوعی شانس و اقبال است.

* هیچوقت به یک مرد نگو موهایش در حال ریختن است. خودش این را می داند.

* از صمیم قلب عشق بورز. ممکن است کمی لطمه ببینی، اما تنها راه استفاده بهینه از حیات همین است.

* در مورد موضوعی که درست متوجه نشده ای درست قضاوت نکن. 

* وقتی از تو سوالی را پرسیدند که نمی خواستی جوابش را بدهی، لبخند بزن و بگو:  "برای چه می خواهید بدانید؟"

* هرگز موفقیت را پیش از موقع عیان نکن.

* هیچوقت پایان فیلم ها و کتابهای خوب را برای دیگران تعریف نکن. 

* با زنی که با بی میلی غذا می خورد ازدواج نکن.

* وقتی احساس خستگی می کنی اما ناچاری که به کارت ادامه بدهی، دست و صورتت را بشوی و یک جفت جوراب و یک پیراهن تمیز بپوش. آن وقت خواهی دید که نیروی دوباره بدست آورده ای. 

* هرگز پیش از سخنرانی غذای سنگین نخور. 

* راحتی و خوشبختی را با هم اشتباه نکن. 

* هیچوقت از بازار کهنه فروشها وسیله برقی نخر. 

* شغلی را انتخاب کن که روحت را هم به اندازه حساب بانکی ات غنی سازد.  

* سعی کن از آن افرادی نباشی که می گویند : " آماده، هدف، آتش "  

* هر وقت فرصت کردی دست فرزندانت را در دست بگیر. به زودی زمانی خواهد رسید که او اجازه این کار را به تو نخواهد داد. 

* چتری با رنگ روشن بخر. پیدا کردنش در میان چتر های مشکی آسان است و به روزهای غمگین بارانی شادی و نشاط می بخشد.  

* وقتی کت و شلوار تیره به تن داری شیرینی شکری نخور.  

* هیچوقت در محل کار درمورد مشکلات خانوادگی ات صحبت نکن. 

* وقتی در راه مسافرت، هنگام ناهار به شهری می رسی رستورانی را که در میدان شهر است انتخاب کن.  

* در حمام آواز بخوان. 

* در روز تولدت درختی بکار.

* طوری زندگی کن که هر وقت فرزندانت خوبی، مهربانی و بزرگواری دیدند، به یاد تو بیفتند. 

* بچه ها را بعد از تنبیه در آغوش بگیر.

* فقط آن کتابهایی را امانت بده که از نداشتن شان ناراحت نمی شوی. 

* ساعتت را پنج دقیقه جلوتر تنظیم کن. 

* هنگام بازی با بچه ها بگذار تا آنها برنده شوند. 

* شیر کم چرب بنوش.

* هرگز در هنگام گرسنگی به خرید مواد غذایی نرو. اضافه بر احتیاج خرید خواهی کرد. 

* فروتن باش، پیش از آنکه تو به دنیا بیایی خیلی از کارها انجام شده بود.  

* از کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، بترس.

* فراموش نکن که خوشبختی به سراغ کسانی می رود که برای رسیدن به آن تلاش می کنند.

منبع: کتاب نکته های کوچک زندگی. اچ جکسون براون. ترجمه: زهره زاهدی